شمارهٔ ۳ - بر فرد گلشنی بخارایی

گلشن دهر که نبود گل عیشش جاوید

هیچ در غنچه او بوی وفا کس نشمید

صبح آسایش او مطلع اندوه دمید

سحر از باد صبا صرصر بیداد وزید

روز عید است و همه شاد و فرحمند به عید

من به غم همدم و صد مرحله از عید بعید

بارها در دل من بود تمنای پسر

لطف سازد به من خسته خداوند اگر

آمد آخر ز کرم نخل مرادم به ثمر

ماند حسرت به دل و کرد ازین دار سفر

روز عید است و همه شاد و فرحمند به عید

من به غم همدم و صد مرحله از عید بعید

شیوه ابن خلیل ساخته خود قربان کرد

نقد جان ساخت گرو رو به سوی جانان کرد

اشک حسرت ز غمش بر رخ ما طوفان کرد

گلشنی را ز غمش بلبل خوش الحان کرد

روز عید است و همه شاد و فرحمند به عید

من به غم همدم و صد مرحله از عید بعید

موسم عیش و نشاط است و فرح شاد همه

یکسر از کلفت و اندوه و غم آزاد همه