بخش ۲۳ - صفت رنگرز

از رنگرزان کشم بناچار

هر روز هزار رنگ آزار

داغم بر دل که &quotصبر کاه&quot است

چون ناخن رنگرز سیاه است

باشد جگرم نهان درین داغ

مانند حنای دست صباغ

از دوری او که هم چو ماه است

از بس شب هجر من سیاه است

خورشید چو از شبم برآید

چون پنجه ی رنگ رز نماید

از عکس جمال چون گل وی

گردد خم نیل چون خم می