شمارهٔ ۴ - در مدح شمس الدین ابوالفتح محمد بن علی وزیر

ای صورت سیادت و ای مایه سخا

بر تو بی نفاق و عطای تو بی ریا

از طبع تو فروخته شد آیت هنر

وز کف تو فراخته شد رأیت سخا

چرخ از مناقب تو ستاند همی علو

ابر از شمایل تو ستاند همی صفا

آنجا که بخشش تو همه سود بی زیان

و آنجا که کوشش تو همه خوف بی رجا

مأخوذ فتنه را زمساعی تو نجات

بیمار فاقه را زایادی تو شفا

با امر و نهی تو نزند دم همی قدر

امر روان تو چو شهاب است بی مضا

از نور رأی تو فلک ملک را فروغ

وز فیض کف تو شجر جود را نما

امر تو در ممالک عالم شده روان

کام تو بر خلایق گیتی شده روا

ای شمس دین تویی که بسعی تو باز بست