شمارهٔ ۳۶ - در مدح سید طاهر علوی

آنی که حشمت تو در ایام ظاهرست

ذات تو از عیوب چو نام تو طاهرست

فرخنده رعایت شرف تو بهر مکان

چون آیت بنوت جد تو ظاهرست

از کف باذل تو قوام مکارمست

و ز جاه کامل تو نظام مفاخرست

بر چرخ محمدت هنر تو کواکبست

و زکان مکرمت اثر تو جواهرست

بایسته صورت تو بری از معایبست

شایسته سیرت تو جدا از مفاخرست

حق را گه بیان کلمات تو مظهرست

دین را گه بقا سطوات تو ناصرست

از حشمت منیع تو ایام عاجزست

از همت رفیع تو افلاک قاصرست

اندر ضیا بنان تو خورشید انورست

وندر ثنا بیان تو دریای ذاخرست

آیات بخل را کف راد تو ناسخست

ارکان علم را دل پاک تو عامرست

حزم تو هچو عزم متین تو صایبست

علم تو همچو حلم مبین تو وافرست

هر چان نموده شد زر سومت بدایعست