شمارهٔ ۴۱ - در مدح وزیر ثقة الدین

صدر ثقة الدین کنف خلق جهانست

خاک دراو کعبه اشراف زمانست

آراسته از طالع او روی سپهرست

افروخته از طلعت او صحن جهانست

در خدمت او تقویت خرد و بزرگست

از نعمت او تربیت پیر و جوانست

طبعش بگه فضل نه طبعست که بحرست

کفش بگه جود نه کفست که کانست

از کوشش او در همه آفاق دلیلست

وز بخشش او بر همه اشخاص نشانست

ای آنکه بمقدار علو خطرت را

برتر ز همه انجم و افلاک مکانست

ز اولاد قرآن چرخ بزرگی نشانست

در صدر وزارت چو تو تا چرخ و قرآنست

از مایده جود تو آسایش جسمست

وز فایده لفظ تو آرامش جانست

گسترده زمین جاه ترا زیر نگینست

گردنده فلک قدر ترا زیر عنانست

در نصرة حق فعل تو صد خیل و سپاهست

بر حجت دین قول تو صد تیر و سنانست