شمارهٔ ۵۲ - هم در مدح اتسز گوید

شاها به پایگاه تو کیوان نمی رسد

در ساحت تو گنبد گردان نمی رسد

جایی رسیده ای به معالی و مرتبت

کآنجا به جهد فکرت انسان نمی رسد

آن می رسد به روضه آمال از کفت

کز ابهر نوبهار به بستان نمی رسد

جز امر تو به مشرق و مغرب نمی رود

جز حکم تو به تازی و دهقان نمی رسد

یک خطه نیست در همه اطراف خافقین

کآنجا ز بارگاه تو فرمان نمی رسد

با طول و عرض ملک تو امروز در جهان

کس را حدیث ملک سلیمان نمی رسد

راحی که از روایح خلقت رسد به خلق

در باغ و راغ از گل و ریحان نمی رسد

یک لحظه آن گهر که تو بخشی به سال ها