شمارهٔ ۱۱۴ - در مدح خاقان کمال الدین محمود

در هجر روی و لعل توای لعبت طراز

بر روی زرد کرده ام از خون دل تراز

ناکامم از تو ورچه برآوردمت به کام

رنجورم از تو ورچه بپروردمت به ناز

هستم ز حسرت بر چون سیم خام تو

چونان که زر پخته بود در دهان گاز

وز آرزوی آن لب چون انگبین تو

چون موم مانده ام ز تف سینه در گداز

ما را نیاز روی تو بی آبروی کرد

کس را مباد نیز بروی بتان نیاز

بر من فراز گشت در وصل تو و لیک

درهای مکرمات خداوند هست باز

خاقان کمال دولت آن خسروی که اوست

چون شمس نور گستر و چون چرخ سر فراز

محمود آسمان محامد که در کرم

محض حقیقتست و جزو صورت مجاز

از روی او مواکب نصرة در ابتهاج

وز رأی او مناکب دولت در اهتزاز

ایام را هدایت او بوده راهبر

اسلام را عنایت او گشته کار ساز