شمارهٔ ۳۳ - از قول علی اکبر خان دامغانی به نامزد نگاشته

دل فدای تو چون تویی دلبر

جان نثار تو چون تویی جانان

نامه شیرین نگار رنگین اشعار که حلقه نجات بود و چشمه حیات روح عالم است و جان آدم جمال صباحت بود و کمال فصاحت کتاب منزل است و خطاب مرسل تن را توان جان را روان دیده را بینایی سینه را روشنایی زبان را سپاس داری بیان را تیاق گذاری داد در مقابل آن خط خوش و ربط دلکش و نثر زیبا و نظم شیوا هر چه نگارم هدر و هباست و هر چه شمارم خاک زمین و باد هوا فرد

معجز است این نامه یا سحر حلال

هاتف آورد این سخن یا جبرییل

قربان خامه و بنان و فدای نامه و بیانت شوم مرا قدرت نشر کتاب و دست تحریر جواب نیست فرد

سعدیا گفتار شیرین پیش آن کام و دهان

در به دریا می فرستی زر به معدن می بری

فرد طوطیان دیدم و خوشتر ز حدیثت نشنیدم

شکر است آن نه دهان و لب و دندان که تو داری

سودای وصالت نه چنانم آشفته ساخته که پای از سر دانم و طومار از دفتر زبانم بسته ماند و دست از نگارش شکسته فرد

ماییم و تهیه خموشی

و آفاق همه به گفتگویت

فرد

به سان سوسن اگر ده زبان شود حافظ