قسمت ۱

زندگی

گاهی زندگی اونقدر بهت فشار میاره فکر میکنی دیگه نمیتونی تحملش کنی، اما باز دستاتو میندازی و از ساقه های روی سنگهای ابشار میگیری و به سختی خودتو بالا میکشی.

اینبار هم سقوط نکردی و هنوز زنده ای. چنگ زدن به زندگی همین حس رو داره میخوای رهاش کنی اما اون ساقه و ریشه های اویز از ابشار دستتو میگیرن و میکشن بالا .

یه وقتایی غروب خورشید اونقدر دلتنگت میکنه که انگار ‌اخرین شب زندگی ات هست. یه وقتایی زیبایی غروب تو رو به وجد میاره و با امید به دیدن دوباره خورشید در فردا، رفتنش رو نظاره میکنی.

یه روزا تو زندگی اصلا دلت نمیخواد بیدار بشی دلت میخواد زیر پتو فقط بمونی، بی حس و حرکت در برابر این روزها. صبح هایی هست که با ذوق و شوق میپری بیرون از تخت و با شور و امید روزتو اغاز میکنی .

همه عمر همینه پر از فراز و فرود پر از امید وناامیدی .

شاید زیبایی عمر به همین ها هست. اگر همه زمانها یک مدل و همه تصاویر یک شکل و همه ایام یک جور میگذشت دیگه معنی خودشو از دست میداد. ادمی در یک کرختی سرد و بی روح گم میشد و فقط نفس میکشید و هیچ احساسی پیدا نمیکرد.

ذهن ادمی، کنترل گری حرفه ای هست‌. تموم کیفیت زندگی ما از برداشتهای مغز مون در برابر اتفاقات شکل میگیره. تو این گرداب روزگار ذهن ما هست که کنترل روی کیفیت زندگیمون داره.

تو این سالهای عمر یاد گرفتم بی حرکت نمانم هر روز چیزی، بقدر سرسوزن حتی ، به خود اضافه کنم. هر روز بیاموزم تلاش کنم، رشد کنم و بی حرکت نمانم. بارها بروی ریل زندگیم تلو تلو خوردم، زمین افتادم و واژگون شدم، ناامید شدم، اما خودم دستمو گرفتم و بلند شدم از خاک ،از ناامیدی که وجودم را گرفته بودخودم را رها کردم بارها وبارها ....

یاد گرفتم به خودم محبت کنم با خود خودم روراست باشم و ادامه بدم . همیشه روی خودمو برگردونم تا خوشیهای زندگی رو هم ببینم روی لطیف اونو هم تجربه کنم .

تک تک ادما با همین روش زندگی رو طی میکنن اما بعضی با بد بینی همیشه روی عبوس زندگی رو نگاه میکنن . خوبه سعی کنی تو اون تنگناها ذره ذره خوشحالی ها رو پیدا کنی جلو چشمت بزاری وقدرت بگیری .

بلند بشی و راه رو ادامه بدی

زندگی همینه انگار شادی و غم رو مثل دونه های ماسه قاطی کردن. ذهنتو هوشیار کن و شادیها رو از توش بکش بیرون و قدر بدون ...

زندگی سخته اما با تموم سختی، همه دلبسته اش هستیم . بشراز ازل برای ماندن جنگیده پس عشق به زندگی در وجود همه هست .

پذیرش زندگی تمرین میخواد ...

طبیب روح خودمان باشیم ...

ارادتمند فریده زینل زاده🙏💝