قسمت ۱

رمان کافه یاس🌸☕️

مقدمــــه:

دنیای زندگی من به ظاهر صورتیست ولی قلبم؟ نه قلبم را اگر بخواهم توصیف کنم استیکر قلب مشکی و سفید برازنده تر است.

مشکی به نشانه ی دردها و غم هایی که مرا عزادار کرده اند.

ولی سفید نه به معنای پاکی و صلح به نشانه ی یخ زدگی قلبم در برابر این حجم از ناعدالتی در دنیای صورتی رنگم!

پس فقط ظاهر زندگی ام رنگین است ولی از درون همچون خانه ای قدمی و داغون ویرانم.

ولی یک چیز را خوب یاد گرفتم ؛ آن هم قوی بودن در هر شرایطی ست.

من اینجا میان آشیانه ی صورتی رنگم که پر از گل های یاس خوشبو ست محکم ایستاده ام و زندگی را جور دیگری قلم می زنم ؛ درست برخلاف جهت آب!

به قلم: مبینا کامرانی ✍🏼

پایان خوش🩷