قسمت ۱

اخبار واطلاعات

سالهای دور تبادل اطلاعات به کندی صورت میگرفت در دورهمی ها یا محله ها خبرها که دامنه محدودی هم داشت ، رد وبدل میشد واغلب مردم فقط در محدوده شهر یا روستا یا محله خودشون اطلاعات داشتن دایره اخبار کوچک بود تلویزیون هم دو شبکه بیشتر نداشت .

اون روزا بقدری زندگی رو دور کند بود و ادما با زندگی خودشون مشغول بودن و اطلاعات به کندی دست به دست میشد زمان هم به کندی میگذشت همین روال سبب ارامش ذهنی نسل اون دوران شده بود .

شیرینی یک خبر خوشایند تا چند روز مزه میداد به زندگی و این خود علت شادی روانی طولانی مدت بود.

در حال حاضر در کسری از ثانیه اطلاعات رد و بدل میشه هنوز یک خبر و اطلاع رو نچشیدی خبر بعدی وارد مغزت میشه انقدر گسترش اطلاعات بالا رفته دور زندگی تند شده روزا کوتاه و ماهها به اندازه هفته اب رفتن و کوچیک شدن.

تند تند خبر ها جابجا میشن  و با خودشون ارامشو از ما میدزدن ...

دونستن این همه خبر برای زندگیمون کارساز نیست وبیشتر در هجوم اخبار گم میشویم .

فضای مجازی روزهای ما رو بطور وحشتناکی هدر میده .

دنبال کردن یک بلاگر اونقدر وقت و انرژی از ادما میگیره که از زندگی خودشون جا میمونن در طی روز ساعتها افرادی رو جستجو میکنن و اما به نزدیکترین وعزیزترین  افراد زندگیشون بی توجهن ....

این کاریست که فضای مجازی با مغز ما میکنه لحظات روزها ماهها پشت سر هم میگذرن و ما بجای اغاز یک کار یک ایده و یا تلاش بیشتر نشسته در یک محل و با چشمانمان کارها هدفها و رویاهای دیگری رو دنبال میکنیم و از زندگی خودمان جا میمانیم .

خیلی از خبرها در زندگی یک انسان معمولی در جامعه کاربردی نداره  اما ما تک به تک در حال تحلیل اخبار پزشکی سیاسی اجتماعی وفرهنگی هستیم ....

من فکر میکنم این سرعت گذرعمر به همین دلیل هست و همه میگیم چقدر زود میگذره این روزا...

فضای مجازی اغلب الوده به دروغ هست باعث میشه خوشبختیهای خودمونو نبینیم.

اخبار ضد ونقیض در اون موج میزنه و باعث میشه تصمیم گیری برای هر عملی به تردیدبخوره ...

صحت ودروغ درست وغلط در این فضای بدون نظارت سردرگمی غیر قابل جبرانی رو ایجاد میکنه.

خلاصه اینکه به هجوم این حجم اخبار اجازه ورود ندیم به زندگیهای نمایشی چشم ندوزیم وهر چی میبینیم رو باور نکنیم.

به خودمان اعتماد کنیم وبه این گرداب خودمان را نسپاریم .

روزگار به کام

ارادتمند فریده زینل زاده 🙏💝