بخش ۲ - در نیایش به درگاه پروردگار خویش عزوجل گوید

سپهر آفرینا زمین داورا

تویی مهربان بنده گان پرورا

تویی آفریننده ی هر چه هست

تویی پاک دادار بالا و پست

تو یکتا خدایی و غیر از تو نیست

یگانه است ذات خدا و دو نیست

پرستش تو را زیبد ای پاک ذات

که قایم به ذات تو شد کاینات

مرا گر زبانی ست گویای توست

مرا گر دلی هست جویای توست

تویی روز و شب در زبان و دلم

ز یاد تو پیوند بر نگسلم

اگر جز تو را یاد کردن نکوست

همان یاد پیغمبر و آل اوست

از آن رو که یاد تو شد یادشان

عطای تو این منزلت دادشان

خدایا بدان جانفزا نام ها

که نیکانت دیدند از آن کام ها