بخش ۹ - در خطاب به ساقی حقیقی و استدعای باده ی حقیقت گوید

بده ساقی آن جام یاقوت نام

که چونان ندیده است جمشید جام

درافکن به بلور یاقوت ناب

به جام هلالی بیار آفتاب

ازآن می غم از خاطرم ساز دور

که سرهای عشاق از آن پر زشور

خرد سوز مردان صاحب نظر

جنون بخش رندان بی پا و سر

از آن می که جان در سرود آورد

جم و جام بر وی درود آورد

بهای یکی جرعه زان سرخ می

پر از لعل دیهیم کاووس کی

ز لعل بتان چاشنی خیزتر

زوصل حبیبان دل انگیزتر

آیا میگسارنده ساقی دمی

مرا گر رها خواهی از هر غمی

به جان و سر ساقی سلسبیل

دمادم به من می تو بنما سبیل