بخش ۵۰ - آگاه شدن جناب مسلم از آمدن دشمن و سلاح نبرد پوشیدن

از آن تنگ کاشانه بر پای خاست

وزان نیک زن جوشن رزم خواست

سبک زن بر مرد با دارو برد

برفت و بیاورد ساز نبرد

دلاور دل از جان روشن گرفت

وزان پس گریبان جوشن گرفت

بدو گفت کای آهنین جوشنا

حصار تن جنگجوی منا

چو شیر خدا جنگ صفین نمود

به شمشیر آرایش دین نمود

تو بودی مرا جامه ی روز جنگ

نبود ایچ بیمت ز تیغ و خدنگ

وزان پس تو در پهنه ی نهروان

بدی سرفشان تیغ شاه از گوان

تو بودی به پیکر درم پیرهن

زهر زخم کردی مرا پاس تن

از آن دم همی تا بدین روزگار

تن آسوده گی جستی از کارزار

کنون طرفه رزمی دچار آمدت

نو آیین یکی سخت کار آمدت

درین کارزارم پرستار باش

تنم را ز هر بد نگهدار باش