بخش ۹۳ - برداشتن امام علیه السلام بیعت ازگردن اولاد عقیل و پا سخ ایشان

بفرمود زان پس به آل عقیل ع

که ای نو نهالان باغ خلیل

شما را همین قتل مسلم بس است

که تا حشر گریان بود هرکس است

ازیدر سپارید راه وطن

بمانید در خانه ی خویشتن

نخواهم که با من سوی کربلا

بیایید و بینید رنج و بلا

شنیدند ازشاه چون این سخن

عقیلی نژادان شمشیر زن

زده دست یکسر به دامان او

به زاری نهادند برخاک رو

بگفتند کای یادگار رسول

روان علی جسم و جان بتول

پس از مرگ مسلم ببراد –مهر

زیکسر عقلیی نژادان سپهر

بر جنگجوی سپهبد به خون

پس از وی بگو چون بمانیم چون