بخش ۱۲۳ - آمدن سی و دو سوار از لشگر مخالف در شب عاشورا به یاری امام(ع)

گهی با خداوند خو راز راند

گهی نیز قرآن به آواز خواند

چو شد صوت قرآن آن شه بلند

سی و دو سرافراز پیروزمند

زلشگرگه دیو ناپاک هوش

بدان صوت دلکش نهادند گوش

تو گفتی که از عرش برزد ندا

بدان پاکزادان جهانبان خدا

غریوان همه سوی را ه آمدند

به نزدیک خرگاه شاه آمدند

ابوالفضل نام آور ارجمند

به گوش آمدش بانگ سم سمند

برفت و بدید و بگفتا که اید

دراین پهن هامون برای چه اید

بگفتند کای داور سرفراز

به دیدار شاه است مارا نیاز

که تا در رهش جانسپاری کنیم

خدا را در این کار یاری کنیم

ازآنرو کز این لشگر نابکار

ندیدیم جز رامش و رود کار

ولی از سپاه شه دین به گوش

نیاید به جز صوت قرآن خروش