شمارهٔ ۸۶۲

سودای دیدن تو ز دیدن نمی رود

عشق رخت به جور کشیدن نمی رود

می آیی و همی تپم از دور چون کنم

کاین زار مانده جان به تپیدن نمی رود

از وی چه کم شود ز رخ ار جان دهد به خلق

حسن است خانه سوز خریدن نمی رود

بیداریم بکشت وه ای ساربان خموش

کاین سوزم از فسانه شنیدن نمی رود

می بینمش ز دور نیم سیر چون کنم

چون تشنگی آب ز دیدن نمی رود

خسرو تو لاف زهد به خلوت چه می زنی

کاین آرزو به گوشه خزیدن نمی رود