شمارهٔ ۱۲۲۷

ترک من رفتم ز کویت گر ز من گشتی ملول

خیر بادت می کنم یک سجده فردا قبول

زور و زر باشند اسباب وصال اما مرا

نیست چیزی غیر زاری در تمنای وصول

بس که چشمم سیل خون می بارد از هجران تو

کاروان در ره نمی یابد ز گل جای نزول

دم به دم از خون دل با تو نویسم نامه لیک

جز نسیم صبحدم دیگر نمی یابم رسول

در حریم کعبه روحانیان یعنی که دل

جز خیال دوست کس را نیست امکان نزول

تا بخواند آیت عشق از خط مشکین بار

رفت از یادم روایات فروغ بی اصول

عاقلان گر غافلند از حال خسرو عیب نیست

از مجانین کی خبر دارند ارباب عقول