شمارهٔ ۱۲۷۲

گمراه شدم ره سوی جانان ز که پرسم

وز هجر بمردم خبر جان ز که پرسم

از سرزنش مرده دلان جان به لب آمد

داروی دل زار پریشان ز که پرسم

خواب اجلم در سر و من مست خیالت

تعبیر چنین خواب پریشان ز که پرسم

کشت آن لب سر سبز مرا گو ز من او را

کای خضر ره چشمه حیوان ز که پرسم

ای رایت حسن تو روان کشتن عشاق

در آدمیان فتوی قربان ز که پرسم

یک درد تو گردد دو گرم زانکه نپرسی

این درد که را گویم و درمان ز که پرسم

برد از دل من نقش بتان سحر دو چشمت

سحری که تو از دل بروی آن ز که پرسم

خواهم که کشم پیش دو بادام تو خود را

سلطان دو به یک مرتبه فرمان ز که پرسم

دادند نشان دل خسرو سوی چشمت

مست است چو آن نرگس فتان ز که پرسم