بخش ۲۹ - آغاز حسد بردن اخوان و دور انداختن یوسف را علیه السلام از کنعان

دبیر خامه ز استاد کهن زاد

درین نامه چنین داد سخن داد

که چون یوسف به خوبی سربرافراخت

دل یعقوب را مشعوف خود ساخت

به سان مردمش در دیده بنشست

ز فرزندان دیگر دیده بربست

گرفتی با وی آنسان لطفها پیش

که بر وی رشکشان هر دم شدی بیش

درختی بود در صحن سرایش

به سبزی و خوشی بهجت فزایش

چو سکان صوامع سبزپوشی

ز جنبش تیز وجدی پر خروشی

ستاده در مقام استقامت

فکنده بر زمین ظل کرامت

پی تسبیح هر برگش زبانی

بنامیزد عجب تسبیح خوانی

گذشته شاخ ازین فیروزه کاخش

ملایک گشته گنجشکان شاخش

به هر فرزند کش دادی خداوند

ازان خرم درخت سدره مانند

هماندم تازه شاخی بردمیدی

که با قدش برابر سر کشیدی