بخش ۴۰ - میهمان شدن مجنون شخصی را و هم آواز شدن با مرغی که از جفت خود جدا افتاده بود و ناله و فریاد می کرد

چون زرده بیضه های گردون

آمد سحر از سپیده بیرون

زیر خم طاق لاجوردی

زان زرده زمین گرفت زردی

مجنون پی جست و جوی دلبر

برداشت ز خواب بیخودی سر

لیلی گویان به ره درآمد

تا نوبت چاشتگه سر آمد

می شد چو سموم نیمروزان

افتان خیزان به ریگ سوزان

لب تشنه ز آه دشنه می کرد

بر سینه ز آه دشنه می خورد

می جست چو صید زخم خورده

از صیدگران کناره کرده

ناگه به دهی گذارش افتاد

چون باغ بهشت راحت آباد