بخش ۸۷ - الخرقه

تو را گر هست ذوقی از تصوف

بیان خرقه بشنو بی تکلف

مرید صاف دل چون گشت داخل

بزی شیخ صاحب دلق کامل

چو کرد از باطن شیخ اقتباسی

بر او پوشند از تقوی لباسی

مرا آنرا خرقه تجرید خوانند

بری ز آلایش تقلید خوانند

بود از رجس تزویر و ریا پاک

دگر از لوث استدراج و اشراک

دگر از ننگ و آز و حرص ذمیمه

اگر از نقص اجرام عظیمه

دگر از عجب و رعنایی و مستی

دگر از فخر و دارایی و هستی

دگر از فعل و ترک ناموافق

دگر از مدح و ذعم غیر لایق

دگر از هر چه زاید در کلام است

دگر از هر چه زیبا بر عوام است

دگر از هر چه کاندر عقل ننگست

دگر از هر چه کاندر فقر رنگست

دگر از حب دنیا و لوازم

دگر از فکر کونین و مراسم