بخش ۲۴۵ - عبدالمقیت

دگر عبدالمقیت او گاه و بیگاه

بود از حال هر محتاج آگاه

بداند قدر و وقت و احتیاجش

رساند هر چه شاید با مزاجش

موفق بهر انجاح مطالب

ز حق باشد باوقات مناسب

رساند بی زیادت بی ز نقصان

بوفق علم خود خیر فراوان

نه از وقتش کند تأخیر یکدم

نه از هنگامش اندازد مقدم

بود او واسطه بر قوت و قوت

هر آنکس را قدر ضعف و شدت