بخش ۲۸۸ - عبدالعفو

بود عبدالعفوت در جنایات

همانا واسطه کل خطییات

نبیند هیچ در جایی جنایت

مگر او را کند عفو از عنایت

چنین دیدم که در ایام سابق

ز دنیا رفت مردی ناموافق

چو سنجیدند اعمالش ز هر سو

تهی بد نامه اش ز اعمال نیکو

جز این کو بود مردی بامیاسر

بسی می کرد عفو از کل معسر

غلامانرا سپردی بی زدستان

که بنمایند عفو از تنگدستان

ملایک را خطاب آمد ز خالق

که من اولی بعفوم از خلایق

من از وی کرده بودم عفوز آن پیش

که عفو از وی شود صادر بدرویش

نمودم عفو و از بهر نجاتش

بدل کرد بخوبی سییاتش

گذشت او کرد از چون خود گدایی

زوی چون نگذرد کامل غنایی