ذٰلک من أنبٰاء الغیب نوحیه إلیک و مٰا کنت لدیهم إذ أجمعوا أمرهم و هم یمکرون ۱۰۲ و مٰا أکثر النٰاس و لو حرصت بمؤمنین ۱۰۳ و مٰا تسیلهم علیه من أجر إن هو إلاٰ ذکر للعٰالمین ۱۰۴ و کأین من آیة فی السمٰاوٰات و الأرض یمرون علیهٰا و هم عنهٰا معرضون ۱۰۵ و مٰا یؤمن أکثرهم باللٰه إلاٰ و هم مشرکون ۱۰۶ أ فأمنوا أن تأتیهم غٰاشیة من عذٰاب اللٰه أو تأتیهم السٰاعة بغتة و هم لاٰ یشعرون ۱۰۷ قل هٰذه سبیلی أدعوا إلی اللٰه علیٰ بصیرة أنا و من اتبعنی و سبحٰان اللٰه و مٰا أنا من المشرکین ۱۰۸ و مٰا أرسلنٰا من قبلک إلاٰ رجٰالا نوحی إلیهم من أهل القریٰ أ فلم یسیروا فی الأرض فینظروا کیف کٰان عٰاقبة الذین من قبلهم و لدٰار الآخرة خیر للذین اتقوا أ فلاٰ تعقلون ۱۰۹ حتٰی إذا استیأس الرسل و ظنوا أنهم قد کذبوا جٰاءهم نصرنٰا فنجی من نشٰاء و لاٰ یرد بأسنٰا عن القوم المجرمین ۱۱۰ لقد کٰان فی قصصهم عبرة لأولی الألبٰاب مٰا کٰان حدیثا یفتریٰ و لٰکن تصدیق الذی بین یدیه و تفصیل کل شی ء و هدی و رحمة لقوم یؤمنون ۱۱۱
آن از چیزهای نهانست که وحی می کنم آن را بتو و نبودی تو نزد ایشان هنگامی که انفاق می کردند در کارشان و آنها مکر می کردند ۱۰۲ و و نباشند اکثر مردمان و اگر چه حریص باشی تو بگروندگان ۱۰۳ و نمی خواهی از ایشان برای هیچ مزدی نیست آن مگر پندی از برای جهانیان ۱۰۴ و بسا از نشانه در آسمانها و زمین که می گذرند بر آنها و ایشان از آنها اعراض کنندگانند ۱۰۵ و ایمان نمی آورند اکثرشان بخدا مگر و ایشان مشرکانند ۱۰۶ آیا پس ایمن شدند که آید ایشان را فرو گیرنده از عذاب خدایا بیاید ایشان را قیامت ناگاه و ایشان ندانند ۱۰۷ بگو این است راه من می خوانم بسوی خدا بر بینایی من و آنکه پیروی کرد مرا و منزه است خدا و نیستم من از مشرکان ۱۰۸ و نفرستادیم پیش از تو مگر مردانی که وحی می کردیم بایشان از اهل قریه ها آیا پس سیر نمی کنند در زمین پس بنگرید چگونه بود انجام آنان که بودند پیش از ایشان و هر آینه سرای آخرت بهتر است از برای آنان که می پرهیزند آیا پس در نمی یابید بعقل ۱۰۹ تا چون که نومید شدند رسولان و دانستند که ایشان تکذیب کرده شدند آمدشان پیروزی ما پس رهانیده شد آنکه خواستیم و باز گردانیده نشود عذاب ما از گروه گناهکاران ۱۱۰ هر آینه باشد در قصه های ایشان پندی مر صاحبان خردها را نباشد حدیثی که بدروغ بسته شو و لیکن تصدیق آن چیزیست که باشد میان دو دستش و بیان همه چیز و هدایت و رحمت از برای گروهی که می کردند ۱۱۱
