شمارهٔ ۲عطار نیشابوریباب سی و هفتم: در صفت خط و خال معشوقای مورچه خط بدمیدی آخربرگرد مهش خط کشیدی آخرگویند که در مه نرسد هرگز مورای مور به ماه چون رسیدی آخر