شمارهٔ ۸ - در هجو شیخ ممقانی

از دست هر که هر چه بستانده و ستانی

از دست تو ستانند با دست آسمانی

کف رنج بیوگان را مال یتیمگان را

اموال این و آن را حینی که می ستانی

گیرم حیا نداری شرمی ز ما نداری

ترس از خدا نداری ای شیخ مامقانی

تو کمتر از گدایی نان گدا ربایی

گر غیر از این نمایی کی اندر این گرانی

هر روز می توانی خوانی بگسترانی

در خورد دعوت عام شایان میهمانی

از پرتو سفارت وز شاهراه غارت

هم خوب می خوری و هم خوب می خورانی

دزدی و پاسبانی هم گرگ و هم شبانی

در هر دو حال گشتن الحق که می توانی

گر این چنین نبودی دانی کنون چه بودی