قطعهٔ شمارهٔ ۵
هلالی جغتاییچو من به داغ بتان سوخت هر که یک چندی
هوس کند که دگر باره بیشتر سوزد
به پای شمع فتد چون که سوخت پروانه
که شعله ای چو بیابان رسد دگر سوزد
چو من به داغ بتان سوخت هر که یک چندی
هوس کند که دگر باره بیشتر سوزد
به پای شمع فتد چون که سوخت پروانه
که شعله ای چو بیابان رسد دگر سوزد