قطعهٔ شمارهٔ ۷

دوش دیدم که به خواب من مدهوش آمد

مونس جان من آن دلبر خونین جگران

چون چراغ نظر افروختم از شمع رخش

گفتم ای چشم و چراغ همه صاحب نظران

چه سبب بود که با این همه بیداری من

دیده در خواب شد امشب به جمالت نگران

گفت این دولت بیدار از آن ست که تو

بسته ای چشم خود امشب ز خیال دگران