قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۲ - در مدح ابوالفتح طاهربن مظفر وزیر
به حکم دعوی زیج و گواهی تقویم شب چهارم ذی حجه سنه ثامیم شبی که بود شب هفدهم ز ماه ایار شبی که بود نهم شب ز تیر ماه قدیم نماز دیگر یکشنبه بود از بهمن که بی و دال سفندارمذ بد از تقوی
۲۰۸ شعر از انوری ابیوردی
به حکم دعوی زیج و گواهی تقویم شب چهارم ذی حجه سنه ثامیم شبی که بود شب هفدهم ز ماه ایار شبی که بود نهم شب ز تیر ماه قدیم نماز دیگر یکشنبه بود از بهمن که بی و دال سفندارمذ بد از تقوی
چو شاه زنگ برآورد لشکر از ممکن فرو گشاد سراپرده پادشاه ختن چو برکشید شفق دامن از بسیط هوا شب سیاه فرو هشت خیمه را دامن هلال عید پدید آمد از کنار فلک منیر چون رخ یار و به خم چو قامت
نماز شام چو خورشید گنبد گردان به کوه رفت فرود و ز چشم گشت نهان به فال نیک برون آمدیم و رای صواب به عزم خدمت درگاه پیشوای جهان به طالعی که ببسته است ز ابتدای وجود به پیش طالع عالیش
سه ماهه فراقت بر اهل خراسان بسی سال بودست آسان و آسان به جانت که گر بی خبرهاء خیرت خبر داشت کس را تن از دل دل از جان زبان بود در کامها بی تو خنجر نظر بود در دیده ها بی تو پیکان یکی