شمارهٔ ۱۵ - عوض اشک

عوض اشک ز نوک مژه خون می آید

با خبر باش دل از دیده برون می آید

مکن ای دل هوس سلسله زلف بتان

که از این سلسله آثار جنون می آید

اضطرابی به دل افتاد حریفان بی شک

آنکه صید دل ما کرد کنون می آید

پی قتلم صف مژگان ز چه آراسته ای

بهر یک تن ز چه صد فوج قشون می آید

همچو ضحاک دو مار سیه افکنده به دوش

که به مغز سر انسان به فسون می آید

بس که تیر از مژه بر بال و پر دل زده ای

پر برآورده و بیچاره زبون می آید

خیمه زد پادشه عشق به خلوتگه دل

عقل بیچاره چو درویش برون می آید

گذر باد صبا تا که بر آن زلف افتاد

مشک آمیز شد و غالیه گون می آید

عارف از دست تو با چرخ فلک در جنگست

که نفاق از فلک بوقلمون می آید