باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر

شمارهٔ ۵۳

هرگز ره دین براستی نسپردیم هرگز به مراد دل دمی نشمردیم دردا که زغفلت شبانروزی خویش رفتیم وبسی خصم و خصومت بردیم

شمارهٔ ۵۴

کو تن که ز پای در فتادست امروز کو دل که ز دیده خون گشادست امروز در هر هوسی که بود دستی بزدیم زان دست زدن به دست بادست امروز

شمارهٔ ۵۵

از عمر گذشته عبرتی بیش نماند وز مانده نیز حیرتی بیش نماند عمری که ازو دمی به جان میارزید چون باد گذشت و حسرتی بیش نماند

شمارهٔ ۵۶

چون رفتن جان پاک آمد در پیش تن را سبب هلاک آمد در پیش تا عمر در آب دیده و آتش دل چون باد گذشت و خاک آمد در پیش

شمارهٔ ۵۷