شمارهٔ ۲۲عطار نیشابوریباب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشقچون خیل بلا ز پیش و از پس بودمناکس باشم اگر دل کس بودمکار من دلسوخته آه است همهگردر گیرد یک آه من بس بودم