رباعی شمارهٔ ۲شیخ بهاییرباعیاتاز دست غم تو ای بت حور لقانه پای ز سر دانم و نه سر از پاگفتم دل و دین ببازم از غم برهماین هر دو بباختیم و غم ماند به جا
