مستزاد

هرگز نرسیده ام من سوخته جان

روزی به امید

وز بخت سیه ندیده ام هیچ زمان

یک روز سفید

قاصد چو نوید وصل با من می گفت

آهسته بگفت

در حیرتم از بخت بد خود که چه سان

این حرف شنید