غزل شمارهٔ ۶۴

آن ها که طرف روز به گیسو گرفته اند

مه را به تاب طره هندو گرفته اند

افسونگرند گوشه نشینان چشم تو

دل ها به سحر غمزه جادو گرفته اند

یرغوچیان چشم سیاهت به یک نظر

ملک دل خراب به یرغو گرفته اند

تواچیان ابروی شوخت هزار دل

هردم بدان کمانچه ابرو گرفته اند

کردی به غمزه قصد دل ناحفاظ من

ترکان مست بین که به لرغو گرفته اند

خوبان بام چرخ ز رشک جمال تو

هر بامداد پرده فرارو گرفته اند

دردی کشان جرعه خمخانه الست

مستی ز جان باده یاهو گرفته اند

مستان جام لم یزلی از شراب عشق

بزم طرب به بانگ هیاهو گرفته اند

ابن حسام در طلبت سعی می کند

آری مراد را به تکاپو گرفته اند