رباعی شمارهٔ ۱۸ابن حسام خوسفیرباعیاتلاله ز دم باد صبا می خنددگویی لب و لعل دلربا می خنددای دوست بگویم که چرا می خنددبر کوتاهی عمر ما می خندد
