بخش ۶ - در شرح خواب دیدن مرحوم ناظم و سبب نظم این کتاب مستطاب

یکی راز گویم بری از دروغ

پذیرد ورا هر که دارد فروغ

چو بگذشت بر سر مرا سال سی

فراز آمدم رنج و انده بسی

شدم از سم رخش غم پایمال

گرفتار و پا بست اهل و عیال

به دهر از درم بود دستم تهی

بدانسان که از میوه سرو سهی

بدی کاش دستم تهی بود وام

کز آن وام بد خواب و خوردم حرام

بریده چو از چار سو شد امید

جز این راه چاره ندیدم پدید

که آرم به شاه شهید التجا

زنم بر به دامانش دست رجا

شبی چاره جستم از آن چاره ساز

زدم بر به دامانش دست نیاز