بخش ۱۶ - برانگیختن مروان حکم ولید را در بیعت از امام و رفتن آنحضرت ازآنجا به خشم

بدو گفت کاین کرده نبود پسند

به دهر اندر از بخرد هوشمند

همین شب یکی گفت من در پذیر

ازاین مرد پیمان بیعت بگیر

چو برخیزد از جایگاه نشست

تو را با حسین علی نیست دست

تودانی که او زاده ی حیدر است

چو فرخ پدر ضیغم داور است

چو از دست ما گردد امشب رها

بتابد سراز رزم او اژدها

اگر من به جای تو می بودمی

ازین گونه گفتار نشنودمی

مر او را به بیعت درآوردمی

ویا سر به تیغش جدا کردمی

برازنده ی فر پیغمبری

خداوند سر پنجه ی حیدر ی

زمروان چواین گفتش آمد به گوش

بدان مرد بی باک برزد خویش

که هان ای بد اندیش مرد پلید

تو خواهی مرا سرزپیکر برید

ویا این امیری که دراین دیار

به حکم یزید است فرمانگذار