بخش ۸۹ - فرستادن امام عبدالله یقطر را با نامه به کوفه

چو آگاهی آمد به پور زیاد

همان بد گهر زاده ی پر فساد

که از مرز بطحا سوی کوفه راه

سپرده است دارای دین با سپاه

به بر خواند آن نابکار شریر

همان زشت اختر حصین نمیر

بدو گفت رو با سپاهی دمان

به سر منزل قادسیه بمان

سرراه بر شاه بند استوار

مهل تا سوی کوفه آرد گذار

سوی قادسیه مر آن زشت خوی

روان گشت با لشگری کینه جوی

چو در بطن رمه شهنشه رسید

درآن سرزمین با سپاه آرمید

به فرموده ی شاه فرخ دبیر

رقم زد زمشک سیه برحریر

که ای شیر مردان کوفه دیار

نوشته مرا مسلم نامدار

که درکوفه باآن پسر عم من

نمودید بیعت همه انجمن

من اینک به همراه یاران خویش

بدان سوی ره برگرفتیم پیش