بخش ۱۱۹ - برداشتن امام علیه السلام بیعت خویش را از بنی هاشم و پاسخ ایشان

رها کردم از بند پیمانتان

درود خدا برتن و جانتان

شما هم سوی منزل خویشتن

بگیرید ره زین بزرگ انجمن

از آن سروران شبل شیر خدای

سپهدار عباس رزم آزمای

به پوزش چنین گفت با شه سخن

که ای خاک پای تو دیهیم من

مرا بسته عشقت به یک تار موی

که بربسته شد راهم از چار سوی

کهین بنده در پیش تخت توام

به زنهار بیدار بخت توام

من این عشق پاک از تو آموختم

بربود تو بود خود سوختم

مران با وفا بنده ای را چو من

مکن سرو یازنده را از چمن

پس از آن جهانجوی پاکیزه خوی

بدانسان سرودند اخوان اوی

سپس با یلان عقیلی نژاد

بفرمود شه کای جوانان راد

ز کردار مسلم به هر دوجهان

شما سرفرازید و روشن روان