رباعی شمارهٔ ۲۲
فیض کاشانیگه در غزلم سخن کشد جانب راز
گاهی به قصیده میشود دور و دراز
نازم به رباعی سخن کوته کن
تا باز شود به حرف لب بندد باز
گه در غزلم سخن کشد جانب راز
گاهی به قصیده میشود دور و دراز
نازم به رباعی سخن کوته کن
تا باز شود به حرف لب بندد باز