رباعی شمارهٔ ۴۰
فیض کاشانیاز شرم گناه شاید از خون گریم
از ابر بهار بر خود افزون گریم
اشکی باید که نامه ام شسته شود
چون عمر وفا نمی کند چون گریم
از شرم گناه شاید از خون گریم
از ابر بهار بر خود افزون گریم
اشکی باید که نامه ام شسته شود
چون عمر وفا نمی کند چون گریم