شمارهٔ ۳۵
فیض کاشانیای هدهد صبا به سبا می فرستمت
بنگر که از کجا به کجا می فرستمت
یعنی ز ما به مهدی هادی پیام بر
کو روز و شب دعا و ثنا می فرستمت
هر صبح و شام قافله ای از دعای خیر
در صحبت شمال و سبا می فرستمت
در راه عشق مرحله قرب و بعد نیست
می بینمت عیان و دعا می فرستمت
تا لشکر غمت نکند ملک دل خراب
جان عزیز خود به فدا می فرستمت
ای دل بیا که هاتف غیبم به مژده گفت
با درد صبر کن که دوا می فرستمت
ای فیض جان به تحفه به نزدیک او ببر
بشتاب هان به وصل و لقا می فرستمت
حیف است طایری چو تو در خاکدان غم
زینجا به آشیان بقا می فرستمت
