شمارهٔ ۱۰۹

غم زمانه که هیچش گران نمی ‏بینم

دواش غیر امام زمان نمی‏ بینم‏

عجب بود که در ایام ما ظهور کند

چرا که طالع خویش آن چنان نمی ‏بینم

ز دامن غم او دست بر نمی‏ دارم

چرا که مصلحت خود در آن نمی ‏بینم‏

بدین دو دیده حیران من هزار افسوس

که با دو آینه رویش عیان نمی ‏بینم

نشان دوستی اهل بیت پرهیز است

در اهل دانش عصر این نشان نمی ‏بینم

مپرس فیض ز من سر غیبتش که در آن

به هیچ جا سخن دل نشان نمی ‏بینم

کسی که گوش کند ناله‏ ام در این غم کو

خموش که اهل دلی در جهان نمی‏ بینم