قصیدهٔ شمارهٔ ۳۳۳ - و له فی المدیحه
قاآنیعقرب جراره دارد ماه من بر مشتری
یا ز سنبل بر شقایق حلقه انگشتری
تو به عارن زهره و م مشتری از جان ترا
لیک کو آن زهره کایم زهره ات را مشتری
عقرب اندر زهره داری سنبله بر آفتاب
ذوذوابه در قمر داری ذنب در مشتری
مشک تر بر عاج داری ضیمران بر ارغوان
غالیه بر نسترن عنبر به گلبرک طری
مردمان عنبر ز بحر آرند و من از دیدگان
بحر آرم در غم آن زلفکان عنبری
یاد زلف حلقه حلقه تست در سوزان دلم
همچو فولادین زره درکوره آهنگری
ساحران کردند مار از رشته موسی از عصا
قبطیان ز افسون کلیم از معجز پیغمبری
وین دو ماری کز بر خورشید روی تو عیان
هر دو را نی حمل بر معجز توان نی ساحری
هردو گر سحر از چه دست مو سویشان در بغل
هر دو گر معجز چرا بر مه کنند افسونگری
گر ندیدستی میان آب نیلوفر دمد
بر رخ چون آب او بنگر خط نیلوفری
چون مگم دبتک به سر دارم ز حسرف روز و شب
تا ترا جوشان مگس بر گرد قند عسکری