خانه محتوا کتاب‌فروشی خرید اشتراک وبلاگ تماس با ما

ورود/ ثبت نام

خانه محتوا کتاب‌فروشی خرید اشتراک وبلاگ تماس با ما

ناهید

مرجع تخصصی فرهنگی هنری برای داستان، شعر و کتاب صوتی فارسی

ناهید بستری برای انتشار، خرید و شنیدن آثار ادبی و صوتی از نویسندگان، شاعران و خالقان مستقل است.

دسترسی سریع

داستان‌ها کتاب‌های صوتی شعرها درباره ما

تماس با ما

آدرس: مشهد، بلوار احمدآباد، عارف 8، پلاک 33 واحد 1

تمام حقوق محفوظ و متعلق به پلتفرم فرهنگی ناهید می باشد.

قطران تبریزی | اشعار و دیوان | ناهید

قطران تبریزی

قطران تبریزی

شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.

بخش‌های دیوان قطران تبریزی

قطران تبریزی دیوان اشعار۱ ترجیعات۴ ترکیبات۶ رباعیات۱۵۱ قصاید۲۱۴ مسمطات۲ مقطعات۱۴۹

اشعار قطران تبریزی

۵۲۷ شعر

شمارهٔ ۴۲

بادام تو گاه غمزه لشگر شکند یاقوت تو گاه بوسه شکر شکند بهتر خرد آن ترا که بهتر شکند گوهر بخرد هرآنکه گوهر شکند

شمارهٔ ۴۲ - در مدح ابومنصور و هسودان

زمانه روی زمین را چو رنگ دیبا کرد طراز دیبا یاقوت کرد و مینا کرد بهاری ابر ز دریا نهاد روی بدشت وز آب دیده همه شب برم چو دریا کرد هوا همی بگشاید ز سنگ خارا آب از آن ببین که همی ز آ...

شمارهٔ ۴۳

خدایگانا دایم ترا سلامت باد همیشه از بر تو تاج بر علامت باد بطبع دوست ندارد دلت ملامت کس ز روزگار عدوی ترا ملامت باد مخالفان هدیرا قیامتست ز تو بقای تخت تو پیوسته تا قیامت باد همیش...

شمارهٔ ۴۳

از دست و سنانت آب و آذر خیزد وز خشم و رضات زهر و شکر خیزد مؤمن که دلش ز مهر تو برخیزد از خاک بروز حشر کافر خیزد

شمارهٔ ۴۳ - در مدح ابوالیسر

همی ستیزه برد زلف یار با شمشاد شگفت نیست گر از وی همیشه باشم شاد گهی بپیچد و بستر بسیجد از دیبا گهی بتازد و زنجیر سازد از شمشاد ز قیر بر گل خندان هزار سلسله بست ز مشگ بر مه تابان ه...

شمارهٔ ۴۴

همیشه چشم دل و جان شاه روشن باد بروز مردیش از فتح ترک و جوشن باد همیشه جایگه دشمنانش زندان باد همیشه جایگه دوستانش گلشن باد هوای روشن بر حاسدانش تاری باد زمین تاری بر ناصحانش روشن ...

شمارهٔ ۴۴

بر شاخ گل دولت تو خار نماند جز بخت تو هیچ بخت بیدار نماند مر دانش را جز از تو بازار نماند جز داشتن ملک ترا کار نماند

شمارهٔ ۴۴ - در مدح ابوالمظفر فضلون

ابر آزاری بلؤلؤ باغرا قارون کند در چمن بیجاده از پیروزه سر بیرون کند گر نبد کنجور قارون ابر درافشان چرا هر بهار از گنج قارون باغرا قارون کند گوشوار شاخ را از لؤلؤ لالا کند روی بنده...

شمارهٔ ۴۵

جایگاه شاه یا برگاه یا بر تخت باد وز بداندیشان او روی زمین پردخت باد روز کوشیدن زمینش زیر گرد خیل باد روز آسودن زمانش زیر بار رخت باد بر هواخواهان او آهن چو وشی نرم باد بر بداندیشا...

شمارهٔ ۴۵

خون جگر ما بقمی بیش نبود وین دوزخ آه ما دمی بیش نبود آن قطره خونابه که دل می گفتند از دیده فرو ریخت نمی بیش نبود

شمارهٔ ۴۵ - در مدحِ امیر ابوالحسن علی لشکری

باد نوروزی همی آرایش بستان کند تا نگارش چون نگارستان چینستان کند مرزها را هر زمان پیراهن از مینا دهد شاخه ها را هر زمان پیرایه از مرجان کند ابر پنداری که با باد بهاری دشمن است کابر...

شمارهٔ ۴۶

از بلای دهر جان شاه گیتی فرد باد جان بدخواهان او جفت بلا و درد باد رنگ گرد از روی رادی آب جود او بشست جان او بی رنگ باد و روی او بی گرد باد روز و شب در مجلس او بانک نوشانوش باد سال...

شمارهٔ ۴۶

ای شاه نخستین سفرت میمون باد هر روز یکی حصن حصینت افزون باد خصمان ترا دیده و دل پر خون باد وز باده همیشه روی تو گلگون باد

شمارهٔ ۴۶ - در مدح عمیدالملک بونصر

بوستان را مهرکانی باد زر آگین کند رنگ بستاند ز گلها باده را رنگین کند روی هامون را کند مانند سوزن گرد زرد هر گیاهی را بر او چون سوزن زرین کند دختران تاک رز را گر ببیند باده خوار آر...

شمارهٔ ۴۷

چو چرخ باد خزان را بباغ راه دهد ببرگ سبز رزان باد رنگ کاه دهد ز ابر پیش هوا پرده سیاه کشد بکه سپیدی از آن پرده سیاه دهد بباده گونه چون مهر و ماه باد دهد بباغ گونه زر ابر مهر ماه ده...

شمارهٔ ۴۷

هرچند ترا زمان بجان رنجان کرد یزدانت رها کرد و شه اران کرد هرچند ترا بکام دل سلطان کرد بر جان تو مهربان دلش یزدان کرد

شمارهٔ ۴۷ - در مدح ملک جستان

تا زمین را آسمان پر لؤلؤ عمان کند کوه و صحرا را صبا پر لاله نعمان کند بوستان پیراهن از پیروزه گون دیبا کند گلستان پیرایه از بیجاده گون مرجان کند باد نوروزی بشاخ گل برآید بامداد لؤل...

شمارهٔ ۴۸

بجز نشاط و طرب طبع تو طلب نکند کسی بود که ترا بیند و طرب نکند کسی که بخشش و بخشایش تو دیده بود حدیث بخشش و بخشایش عرب نکند جهان طلب نکند هرکه یافت در گه تو کسی که دریا بیند شمر طلب...

شمارهٔ ۴۸

ایزد چو بزرگ شهریاری نکند بر روی بدان نگاهداری نکند از بهر جهان گشادنت داشت نگاه ایزد بگزاف هیچ کاری نکند

شمارهٔ ۴۸ - فی المدیحه

روی مرجانی ز چشمم دوست پنهانی کند تا سرشک چشم من چون روی مرجانی کند چون نبیند لعل ریحانی لبش با لعل خویش ای بسا چون خویش بیند لعل ریحانی کند چون کمان ابروش دارد قامت من چون کمان زل...

شمارهٔ ۴۹

خسروا طبع تو روز و شب نشاط آلود باد دشمنانت را ز دیده روی خون پالود باد از تو خشنود است یزدان وز تو خشنود است خلق جاودان از بخت و دولت جان تو خشنود باد پیش جان دوستانت دود همچون نو...

شمارهٔ ۴۹

آن را که چو من زبان گهربار بود برداشته از ابر گهربار بود آن نخلی را که آن گهربار بود بر درگه تو بحر گهربار بود

شمارهٔ ۴۹ - در مدح میر ابوالهیجا منوچهربن وهسودان

هرکه جانان را بمهر اندر عدیل جان کند گر تواند جان خویش اندر ره جانان کند هرکه جوید رای دلبر کی رضای دل کند هرکه خواهد کام جانان کی هوای جان کند سرو بالا دلبر تیرافکن و پیکان مژه بی...

شمارهٔ ۵

ای مایه شده دیدن تو روزبهی را بایسته و شایسته بهی را و شهی را از زر و درم کرده تهی گنج ملا را وز مدح و ثنا گرده ملا گنج تهی را شمشیر تو و کلک تو در مجلس و میدان نفع و ضرر آورد بدی ...

صفحه قبلصفحه ۱۵ از ۲۲صفحه بعد

بازگشت به فهرست شاعران