خانه محتوا کتاب‌فروشی خرید اشتراک وبلاگ تماس با ما

ورود/ ثبت نام

خانه محتوا کتاب‌فروشی خرید اشتراک وبلاگ تماس با ما

ناهید

مرجع تخصصی فرهنگی هنری برای داستان، شعر و کتاب صوتی فارسی

ناهید بستری برای انتشار، خرید و شنیدن آثار ادبی و صوتی از نویسندگان، شاعران و خالقان مستقل است.

دسترسی سریع

داستان‌ها کتاب‌های صوتی شعرها درباره ما

تماس با ما

آدرس: مشهد، بلوار احمدآباد، عارف 8، پلاک 33 واحد 1

تمام حقوق محفوظ و متعلق به پلتفرم فرهنگی ناهید می باشد.

قطران تبریزی | اشعار و دیوان | ناهید

قطران تبریزی

قطران تبریزی

شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.

بخش‌های دیوان قطران تبریزی

قطران تبریزی دیوان اشعار۱ ترجیعات۴ ترکیبات۶ رباعیات۱۵۱ قصاید۲۱۴ مسمطات۲ مقطعات۱۴۹

اشعار قطران تبریزی

۵۲۷ شعر

شمارهٔ ۱۳۴

ای همه رادی و راستی و درستی یافتی از روزگار آنچه که جستی زود بمستی رسد ز دست زمانه هرکه ترا خواهد از زمانه بمستی دولت تو محکم است و بخت تو پیر است رشته تدبیر بد کنش تو گسستی با تو ...

شمارهٔ ۱۳۴

تا از بر من تو دوست دور افتادی جان و دل من دور فتاد از شادی بستی کمر هجر و بد و بیدادی تا خون دلم ز دیدگان بگشادی

شمارهٔ ۱۳۴ - فی المدیحه

آن کجا کاوس کرد او نیت جادوستان وان کجا محمود کرد او نیت هندوستان از پی پیروزی دین و ز بهر جد خویش کرد ویران کافران را خان شه کشورستان خون کافر ریخت چندان کش نیارد کس شمار شهرها بگ...

شمارهٔ ۱۳۵

ای پادشاه عالم بایسته پادشایی رادی و راست گویی پاکی و پارسایی پاینده چون زمینی تابنده چون هوایی هم بر قران وکیلی هم بر زمان گوایی آن کس که با تو دارد یک ساعت آشنایی تا روز حشر باشد...

شمارهٔ ۱۳۵

گر برده دلم بر تو حاصل نبدی از خون دلم دو پای در گل نبدی گر این دل تو به نزد من ناوردی گر با دل من دل تو یکدل نبدی

شمارهٔ ۱۳۵ - در مدح بختیار بن سلمان

ای ببالا بلای آزادان آرزوی دلی و رنج روان تنم از عشق تو نوان و نزار دلم از رنج تو نژند و نوان آرزوی جوان و پیری تو وز تو دایم بدرد پیر و جوان زین بتنبل همی ستانی دل زان بدستان همی ...

شمارهٔ ۱۳۶

شاه زمینی و پادشاه زمانی جز بفریدون با هیچ خلق نمانی جد تو گرچه جهان بپیری بگشاد تو بگشادی همه جهان بجوانی جان ولی را همه سلامت و سودی جسم عدو را همه بلا و زیانی آن را کش مال خویش ...

شمارهٔ ۱۳۶

تا جامه مدح تو بپوشید رهی با چرخ ستمکاره بکوشید رهی تا از تو حدیث خوش نیوشید رهی از شیر ژیان شیر بدوشید رهی

شمارهٔ ۱۳۶ - در مدح ابونصر مملان

ای جان من از آرزوی زلف تو پیچان بنمای یکی روی و ببخشای یکی جان زهره بدو رخسار تو داده همه زیور هاروت بدو چشم تو داده همه دستان از دو رخ تو نور برد چشمه خورشید وز دو لب تو طعم برد چ...

شمارهٔ ۱۳۷

خدایگانا کار جهان شناخته ای به تیغ سر ز همه مهتران فراخته ای بسا ملک پسرا کو فتاده بوده ز ملک تو بر سریر بملک اندرش شناخته ای موافقان را از ناز دل فروخته ای مخالفان را از رنج تن گد...

شمارهٔ ۱۳۷

اقبال و مراد و کامرانی داری بر بخت بلند مهربانی داری پیروزی و فر آسمانی داری کام و دل و دولت و جوانی داری

شمارهٔ ۱۳۷ - در مدح امیر عضدالدین

ای جان من خریده بدیدار خویشتن کرده مرا بمهر خریدار خویشتن من جان و مال خویش ندارم ز تو دریغ وز من دریغ داری دیدار خویشتن تا گشت زیر غالیه گلنار تو نهان چون شنبلید کردم گلنار خویشتن...

شمارهٔ ۱۳۸

به پیروزی شدی شاها که بازآیی به پیروزی سر هرکس تو افرازی دل هرکس تو افروزی امیران چون شب تارند و تو ماننده روزی نگردد از تو هرگز دور بهروزی و پیروزی به رسم خسروان باشی و کین راستان...

شمارهٔ ۱۳۸

هرگه که کنی مصاف لشکر شکنی وز خشم و رضات شهد و شکر شکنی هر روز یکی سپاه دیگر شکنی گر قصد کنی جهان به هم برشکنی

شمارهٔ ۱۳۸ - در مدح ابوالحسن علی لشگری

ای سهی سرو روان از تو بهشت آیین چمن روی تو ماهست و گرد ماه از انجم انجمن مشک داری بر شقایق ورد داری بر عقیق سرو داری بر گل و شمشاد داری بر سمن از نسیم زلف تو همچون شمن گردد صنم وز ...

شمارهٔ ۱۳۹

خداوندا تن خصمان برنج اندر بفرسودی معادی بر زیان از تو تو از تایید بر سودی مخالف را ز راه چشم خون دل بپالودی موافق را بناز و نوش جان و دل بیالودی بدل ز آیینه فرهنگ زنگ رنگ بزدودی ت...

شمارهٔ ۱۳۹

چندین سخن تلخ شنودن تا کی آزار بر آزار فزودن تا کی بر جای وفا جفا نمودن تا کی نیکی کشتن بدی درودن تا کی

شمارهٔ ۱۳۹ - فی المدیحه

ایکام دل دوست و بلای دل دشمن روزه شد و دیمه شد و عید آمد و بهمن رسم اندر پیغمبر و بهمن تو بجای آر هم سیرت پیغمبر و هم سیرت بهمن بر سیرت آن هستی و بر کرده او نیز بر سیرت این باش و ب...

شمارهٔ ۱۴

شهریارا خرمی کن کاول شهریور است با دلارامی که با هر شادیی اندر خور است جان و دل را مونس است و با گل و با نرگس است نوبهار مجلس است و آفتاب لشگر است این جهان همچون صدف گشت و تو او را...

شمارهٔ ۱۴

چون دیده من دید ترا روز نخست مسکین دل من هوای دیدار تو جست اکنون که ترا هوای من نیست درست یا ناز مکن یا دل من باز فرست

شمارهٔ ۱۴ - در مدح ابومنصور

دارد آن وشی رخ و وشی برو وشی سلب رادگاه غمزه چشم و زفت گاه بوسه لب لؤلؤ لالا شرا از لاله نعمان صدف لاله نعمانش را از عنبر سارا سلب چشم او مخمور و من خوردم بجام مهر می زلف او لرزان ...

شمارهٔ ۱۴۰

ای پیشه تو رامش و پیروزی و بهی گل رفت و لاله رفت و ترنج آمد و بهی از دست لاله رویان گل بوی و می ستان بفزای بر ترنج و بهی رامش و بهی داد تو روزگار ز دولت همی دهد تو داد روزگار بخوشی...

شمارهٔ ۱۴۰

زانگه که مرا بیافریده است خدای هر روز فزون بود مرا دانش و رای گر بفکندم طعنه بدگوی ز پای بتواند کند کوه را باد ز جای

شمارهٔ ۱۴۰ - در شکایت از معشوق

ای مرا دیدار تو جان و جهان بی تو هرگز نی جهان خواهم نه جان ای جهان جان چه شادی باشدم چون نباشی با من ای جان جهان ای بسان حور و آیین پری با که دیگر کرده ای آیین بسان نیک خو بودی شدی...

صفحه قبلصفحه ۶ از ۲۲صفحه بعد

بازگشت به فهرست شاعران