شمارهٔ ۳۵
هلالی جغتاییز آب چشم من گل شد به راه عشق منزل ها
ندانم تا چه گل ها بشکفد آخر ازین گل ها
شکستی عهد و بر دل های مسکین سوختی داغی
زهی داغی که تا روز قیامت ماند بر دل ها
من از خوبان بسی غم های مشکل دیده ام لیکن
غم هجران بود مشکل ترین جمله مشکل ها
سزد گر بر سر تابوت ما گریند در کویش
چرا کز منزل مقصود بربستیم محمل ها
ز توفان سرشک خود به گردابی گرفتارم
که عمر نوح اگر یابم نبینم روی ساحل ها
چو آن مه یار اغیارست گرد او مگرد ای دل
چرا پروانه باید شد برای شمع محفل ها
هلالی چون حریف بزم رندان شد بخوان مطرب
الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها