شمارهٔ ۳۹

سر نمی تابم ز شمشیر حبیب

هر چه آید بر سر من یا نصیب

دل بدرد آمد من بیچاره را

چاره درد دلم کن ای طبیب

ای که گویی چونی و حال تو چیست

من غریب و حال من باشد غریب

تا رقیبت هست ما را قدر نیست

نیست گردد یارب از پیشت رقیب

زار می نالد هلالی بی رخت

آن چنان کز حسرت گل عندلیب